Never Mind the Bollocks: jak płyta Sex Pistols przez jedno słowo trafiła przed sąd

0
Never Mind the Bollocks: jak płyta Sex Pistols przez jedno słowo trafiła przed sąd

To nie jest tak, że tylko współcześnie świat żyje "dramami", które wydają się nieraz absurdalne! Przekonali się o tym w 1977 roku Sex Pistols. Ich płyta „Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols" zawiera bowiem słowo, które w Wielkiej Brytanii uchodziło za wulgarne. "Bollocks", czyli potoczne określenie jąder, doprowadziło do tego, że okładka nie mogła być wystawiana na sklepowych witrynach. Sprzeciwił się temu kierownik jednego ze sklepów Virgin Records - płyta na jego wystawie gorszyła ludzi, a on trafił z tego powodu przed sąd. W jego obronie stanął profesor literatury, a przy okazji ksiądz.

Jak to możliwe i czym skończył się jeden z głośniejszych procesów w historii muzyki? Zacznijmy od początku.

Czytaj także: 35 lat od "Nevermind" - płyty, która zrzuciła Michaela Jacksona z tronu

Jak tytuł płyty Sex Pistols trafił w latach 70. do sądu

Zespół Sex Pistols budził oburzenie mediów od miesięcy, więc album, który ukazał się 28 października 1977 roku nakładem Virgin Records, od razu spotkał się z bojkotem. Część wielkich sieci (m.in. Boots, WH Smith i Woolworths) odmówiła jego sprzedaży, a radio i telewizja nie chciały emitować reklam płyty.

Do akcji wkroczyła policja. Powołując się na ustawę o nieprzyzwoitych reklamach z 1889 roku (sic!), ostrzegała sklepy, że wystawianie okładki ze słowem „bollocks" w witrynie może być przestępstwem. Większość posłuchała i zasłoniła plakaty. Chris Seale, 28-letni kierownik sklepu Virgin w Nottingham, odmówił (według relacji po wizycie policji ponownie wystawił płyty) i został oskarżony.

Jego sprawą zajął się sam Richard Branson, właściciel Virgin. Wynajął obrońcę: Johna Mortimera, znanego z głośnych spraw o obscenizm i twórcę serii o Horacym Rumpole’u. Mortimer sprowadził na świadka profesora Jamesa Kinsleya, szefa katedry języka angielskiego na Uniwersytecie w Nottingham i duchownego anglikańskiego. Linia obrony była niezwykle błyskotliwa. Kinsley wyjaśnił sędziom, że w dawnej angielszczyźnie „bollocks" oznaczało między innymi „ksiądz", a w tytule płyty znaczyło po prostu „bzdury".

24 listopada 1977 roku sąd uniewinnił Seale'a. Według relacji osób z uniwersytetu w Nottingham sędziowie zrobili to "niechętnie".

Album Sex Pistols zadebiutował na pierwszym miejscu brytyjskiej listy jeszcze przed procesem (12 listopada), mimo bojkotu sklepów i zakazu reklam. 

Cała awantura tylko nakręciła zainteresowanie.

Jak powstała płyta "Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols"?

Zespół nagrywał w londyńskim Wessex Sound Studios z producentem Chrisem Thomasem i inżynierem Billem Price’em, głównie między marcem a sierpniem 1977 roku. Glen Matlock, współautor większości piosenek, opuścił zespół wcześniej i zastąpił go Sid Vicious. Według większości relacji Vicious zagrał na płycie tylko na jednym utworze („Bodies"), a prawie całą resztę basu nagrał gitarzysta Steve Jones. Matlock gra tylko w „Anarchy in the U.K.".

Roboczy tytuł albumu brzmiał "God Save the Sex Pistols". Zmieniono go w połowie 1977 roku na hasło podsunięte przez Steve’a Jonesa. Usłyszał je od dwóch fanów, którzy nieustannie mówili do siebie „never mind the bollocks", co oznacza tyle co "daj spokój tym bzdurom". 

Okładkę zaprojektował Jamie Reid, związany z radykalnym pismem „Suburban Press". Zamiast zdjęcia zespołu na żółtym tle pojawił się sam napis, stylizowany na list z pogróżkami z wyciętych liter. Manager zespołu Malcolm McLaren mówił, że okładka miała być jak najbrzydsza, żeby uderzyć w modę na dopracowane „supergrafiki". W tamtych latach dominowały dopracowane okładki, np. surrealistyczne projekty grupy Hipgnosis dla Pink Floyd. 

Zanim album trafił do sklepów, ukazały się cztery single, m.in. „Anarchy in the U.K.", „God Save the Queen" i „Pretty Vacant", a Reid zaprojektował oprawę graficzną do wszystkich.

Vinyl Tamka: winyle punkowe w katalogu

Które wydanie „Never Mind the Bollocks" warto mieć?

Oryginalne brytyjskie tłoczenie z 1977 roku (Virgin, V 2086) to pozycja dla wytrwałych kolekcjonerów. Tańszą i interesującą alternatywą są wydania z całego świata, a w naszym katalogu dostępne jest japońskie tłoczenie z 1982 roku (Virgin). Do kompletu z tego samego rocznika: „Combat Rock“ The Clash, też z Japonii, z plakatem, obi i insertem.

Czy pierwsze tłoczenie winylowe zawsze brzmi lepiej?

Niekoniecznie. Brzmienie zależy od masteringu i stanu konkretnego egzemplarza, a nie od samej daty. Dobrze zachowane japońskie tłoczenie z lat 80. potrafi zagrać wyraźniej niż zmęczony egzemplarz z 1977 roku.

Wróćmy więc do Nottingham. Płyta, której nie chciały sprzedawać największe sieci, wylądowała na szczycie listy, a zespół rozpadł się już w styczniu 1978 roku. Została jedna płyta, jeden proces i słowo, które po tym wszystkim nikogo już nie rusza.

Szukasz punka na winylu? Przejrzyj kategorię Punk Rock i stare wydania, albo wpadnij na Chmielną 20.

Tekst: Alicja Cembrowska

Zdjęcie: Wikipedia

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl